Ankara konserini iple çekiyorduk, geldiğimizde Tekel direnişçilerinin yanında olmak neredeyse konserden bile önemliydi bu defalık. Direniş çadırlarının bir çoğunu ziyaret ettik, Tekel işçileri ile sohbet ettik. Bir çoğu bizi tanımıyordu, önemi yoktu. Amacımız ne onlara tanınmak ne de bu ziyaretten medyatik bir çıkar sağlamaktı, amacımız oradaki direnişi ulaşabildiğimiz kadar çok insanla paylaşmak, sizi burada olan direnişe desteğe çağırmaktı.

Orada gördüklerimizden içimiz burkulsa da, haklı direnişin heyecanının hiç sönmediğini gördük girdiğimiz her çadırda. Farklı şehirler, farklı etnik kökenlere karşın ortak bir direniş dili vardı Sakarya caddesinde. Tekel direnişi belirgin bir bilgi ve ideloji üretimi ve paylaşımını da beraberinde getirmiş. Şiirler yazılmış, resimler yapılmış. Üniversite öğrencileri, emekli, memur her kesim ve yaştan insan tekel çadırlarında günlerdir süren direnişi görmeye ve destek vermeye gelmişler. Bu nedenle tüm ziyaretçiler Tekel işçileri için çok değerli.

Umarız hükümet bu sert söylemini bir kenara bırakır, başbakanın diline doladığı “uzlaşma” söyleminden bir kez olsun işçi sınıfı da faydalanmış olur. Her gün başka bir gündeme kurban edilen Tekel direnişi, iktidarın ekonomik, insani hak ve özgürlüklere olan duyarlılığının test edildiği bir çadır köye dönüşmüş. Bizce açılım o çadırların içinde başlar, eğer ortada sahici bir niyet varsa.

Düşünmek, yazmak, çizmek ve üretmek politik bir söylemdir. Bir rock grubunun kurulma amacı elbette siyaset yapmak değildir, ancak bu duyarlı olmayacağı, yeri geldiğinde taraf olmayacağı anlamına gelmez. Günümüz Türkiye’sinde olup bitenlerin oluşturduğu büyük resim bizce hiç de parlak bir portre sunmuyor. Bu durum bizi rahatsız ediyorsa eğer -mış gibicilik oynamanın, bugün Tekel’de yaşanılan hak ve özgürlük mağduriyetlerinde sıranın bize gelmesini beklemenin de bir faydası yok.

Akşam Dib Sahne’de görüşmek üzere…

Bu arada 30 Ocak’ta Bronx’ta verdiğimiz konserin fotoğraflarını çeken Pelin Ulca’ya teşekkür ediyoruz. Çok güzel fotoğraflar çekmiş, web sayfamızın “fotoğraflar” bölümünden ve Facebook sayfamızdan ulaşabilirsiniz.

Berke (Özgümüş) 17 Ocak’ta askerliğini bitirdi ve resmen Redd’in 5. elemanı olarak  aramıza katıldı. Zaten uzun süredir sahne ve albüm çalışmalarını  birlikte yürüttüğümüz, çoktan grubun bir parçası olan Syantek’e  formalite icabı tekrar hoşgeldin diyoruz.

Dönüşünü ve gruba katılışını kutlarken, konserlerde koca davulunun arkasından görebildiğiniz kadar tanıdığınız Syantek’i daha iyi tanıyabilmeniz için kendisine birkaç soru sorduk. Bizle nasıl tanıştığını, hakkımızda düşündüklerini, askerlik sürecinin nasıl geçtiğini anlattı. “Syantek” lakabının nerden geldiğine gelince, bu sanıyoruz başka bir videonun konusu olacak. İzleyin..

Tekel işçileri iki aydan uzun bir süredir haklarını almak için direniyorlar. İşitmedikleri hakaret, duymadıkları sıfat ve yakıştırma kalmadı. Bir çoğu iktidarın baskıcı tutumuna yenik düştü, uzlaşma yolunu seçti.

Son yedi yıl içinde yapılan özelleştirmelerle binlerce işçi özlük haklarından mahrum bırakılarak ya başka şehirlerde ya da başka kurumlarda daha düşük ücretlerle çalışmaya ve yahut emekli olmaya zorlandılar. Özelleştirmeye karşı değiliz ancak ideoloji ve yandaşlık ekseninden yürütülen, çalışanların hak ve hukuklarının gözetilmediği durumlar sessiz kalınacak cinsten değil.

Tekel işçileri, önceki özelleştirme mağdurlarına nazaran daha çetin çıktılar. İşlevini layıkıyla yapamayan siyasi muhalefete inat, siyasi iktidara direnerek, örnek bir karşı hareket başlattılar, şimdilerde kimsenin yapamadığı türden. En çok da bu nedenle takipçisi oldukları hakları kadar oluşturdukları anlam da önemli. İktidar tekel direnişinin sembol bir harekete dönüşmüş olmasından rahatsız. Umarız bu sorun en kısa sürede hak edildiği biçimiyle çözülür (fotoğraflar ” http://tekeldirenisi.blogspot.com/ ” sayfasından alınmıştır).

Bu sıralar yine prova yapıyoruz ve bir süredir çalmadığımız eski parçalarımızı tekrar elden geçirerek yeni bir konser repertuvarı oluşturuyoruz. Önümüzde birçok konser var, bu konserlerde  bir süredir duymadığınız parçalarımızdan da bazılarını dinlemeniz mümkün olacak. Şimdilik stüdyomuzu tekrar toparlayıp aletlerimizi kurduk, bolca eşya taşıdık. Bu sırada da muhabbete devam ettik. Güneş, Bronx konserindeki ufak kazasından bahsediyor…

Geçtiğimiz aylarda Çanakkale, Bursa, Eskişehir ve İzmir’i kapsayan bir turmemiz olmuştu. Yakında detaylarını belirteceğimiz üzere Şubat, Mart ve Nisan aylarında sıkça yollara düşeceğiz. Şubat ayında Ankara, Bursa, konserlerinin yanı sıra İzmit ve Sakarya’da, Mart ayında ise İstanbul, İzmir, Antalya, Mersin ve Adana’da olmayı umuyoruz. Bir de Nisan ayında Almanya’da bir dizi konser için temaslarımızı tamamlamak üzereyiz, olasılıkla Hollanda da bu konser dizisine eklenecek bir diğer ülke.

Şimdilik bu kadar, konserlerden sonra bizlere yazdığınız olumlu, olumsuz tüm eleştirilerinizi okuyor ve dikkate alıyoruz, ilgi ve takibiniz için teşekkürler.

Ghetto’da gerçekleştirdiğimiz “21/21 Hikayenin Tamamı” konseri için yaptığımız video çalışmalarından biri. Aslı Kaynak ve Gözde Kalfa koreografiyi yaptılar ve dansettiler. Konseri kaçıranlar ve tekrar izlemek isteyenler için paylaşıyoruz…

Tekel eyleminin 21. gününde tepkimizi buradan belirtmiştik. Amacımız siyasi bir yana bükülmek değil, aksine tamamen insani. Tekel işçileri sadece Türkiye değil tüm Avrupa’ya örnek bir eylemi sürdürüyorlar 42 gündür. Türkiye ise bilgi kirliliği dolu bir gündeme uyanıyor her sabah. İşçilerin kara kışa direnen haklı eylemleri kimin umurunda. 42. günde değişen bir şey yok, umarız 21 gün sonra bu konuyu yeniden gündeme getirmemize gerek kalmaz.

Dün Diyarbakır’a geldiğimizde gökyüzü kurşun gibiydi, hava erkenden karardı. Yaşamak için zor bir şehir olduğu ön yargısına kapıldık. Kaldığımız otelden çıkıp merkeze yönelince bir pazaryeri kıyısına kurulmuş dev bir alış-veriş merkezi şehrin bir tür değişim içinde olduğunu gösteriyordu. Pazaryeri mi yoksa alış-veriş merkezi mi yanlış yerdeydi bilemeyiz, Diyarbakır’ı o kadar bilmiyoruz ama birinden biri yanlış yerdeydi. Kısa sayılabilecek (bizim sound check’ler uzun sürer) bir soundcheck sonunda malum gittiğimiz yerlerin yemeklerini yiyelim, tanıyalım bölümü başladı. “Ondan da getir, bundan da getir” şeklinde bir yemek sonrasında konser saatini bekledik “O son tavayı yemeyecektik”.

Konser başladığında kalabalık bir dinleyici kitlesi vardı karşımızda, ilgili, bir kısmı müzisyen,  sıcak insanlarla doluydu mekan. Konser sonunda da sohbet ettiğimiz arkadaşların tamamı Diyarbakır’ın kurşun gibi gökyüzünün inadına heyecanlı, mutlu ve umutluydular. Yeni dostlar edindik, çok güzel ağırlandık, şehri gezemedik fakat gelecek sefere…

Az sonra mümkün olursa eğer (İstanbul’daki yoğun kar yağışı), Diyabakır’dan ayrılıyoruz. Konsere gelen herkese bir kez daha teşekkür ederiz.