Tekel işçileri iki aydan uzun bir süredir haklarını almak için direniyorlar. İşitmedikleri hakaret, duymadıkları sıfat ve yakıştırma kalmadı. Bir çoğu iktidarın baskıcı tutumuna yenik düştü, uzlaşma yolunu seçti.

Son yedi yıl içinde yapılan özelleştirmelerle binlerce işçi özlük haklarından mahrum bırakılarak ya başka şehirlerde ya da başka kurumlarda daha düşük ücretlerle çalışmaya ve yahut emekli olmaya zorlandılar. Özelleştirmeye karşı değiliz ancak ideoloji ve yandaşlık ekseninden yürütülen, çalışanların hak ve hukuklarının gözetilmediği durumlar sessiz kalınacak cinsten değil.

Tekel işçileri, önceki özelleştirme mağdurlarına nazaran daha çetin çıktılar. İşlevini layıkıyla yapamayan siyasi muhalefete inat, siyasi iktidara direnerek, örnek bir karşı hareket başlattılar, şimdilerde kimsenin yapamadığı türden. En çok da bu nedenle takipçisi oldukları hakları kadar oluşturdukları anlam da önemli. İktidar tekel direnişinin sembol bir harekete dönüşmüş olmasından rahatsız. Umarız bu sorun en kısa sürede hak edildiği biçimiyle çözülür (fotoğraflar ” http://tekeldirenisi.blogspot.com/ ” sayfasından alınmıştır).