İlk albümümüz 50-50 farklı bir çalışma süreci ve Redd ruhunun ürünüydü. İkinci albüm ise Redd’in disiplini, Alp Turaç ve Erim Arkman‘ın hızlı ve hünerli parmak ve kulaklarının sonunda 11 şarkıdan oluşan Kirli Suyunda Parıltılar 27 günde kaydedilmiş ve mikslenmişti. Albümün hazırlık süreci ise iki, üç aylık yoğun bir prova sürecinin ürünüydü.
Fakat adı üzerinde halen karar kılmadığımız bu albümde daha yeni ve farklı birşey yapmalıydık. Daha çok bizi anlatan, daha çok canlı performanslarımızla örtüşen, yaşadığımız dünyayı nasıl gördüğümüzüdaha daha derinlemesine anlatan bir albüm olmalıydı. Bu ve benzeri konuşmaların ardından şekillendi tamamlanmakta olan albümümüz. Bugün hepimiz duyduğumuz şeyden fazlasıyla etkilendik, umuyoruz siz de çok beğeneceksiniz.
Çok sayıda e-posta alıyoruz albümün çıkış tarihinin geçikmesinden, çoktandır konser vermiyor oluşumuzdan yakınıyorsunuz. Her birini okuyor vaktimiz doğrultusunda cevap da vermeye gayret ediyoruz. İçlerinden bir tanesini Doğan yüksek sesle okudu geçenlerde stüdyoda. Özetle albümün bu kadar geçikmiş olmasını bir türlü istediğimiz şekilde şarkı yazamamış olma olasılığına bağlıyordu e-posta yollayan arkadaşımız (ben daha nazik bir dile tercüme ettim).
Aslında bazen bir şarkı için, bir şarkı sözü ya da doğru zaman için bekleyen albümler vardır. Ancak bizimkisi biraz daha farklı, durdurak bilmeden aylardır bu albümle uğraşıyoruz.
21 şarkılık bir albüm fikri yakın çevremizdeki arkadaşlarımız tarafından farklı şekillerde yorumlandı. Kimilerine göre 21/3: 7 aritmetiğinden üç farklı albüme imza atabilirdik. Bazıları ise kriz ortamında 21 şarkı da neyin nesi derken, ohaaa ve benzeri yorumları da çok kereler duyduk.
21 şarkı sahiden zaman alıyor; provası, kaydı ve kayıt sonrası işlemleri. Doğru zamanlama, magazinel ivmelenme, internet stratejileri, basın pompalamaları gibi bahanelerin ardına saklanmayacak bir grup olduğumuz bugüne kadar anlaşılmış olsa gerek özetle bu gecikmenin sebebi böylesi bir albüm yapıyor olmamız. Yine de gecikme için özür dileriz…
çok az kaldı…
